Obecnie liczba produktów wycofanych z eksploatacji wyrzucanych na wysypiska rośnie szybciej niż tempo ich naturalnego rozkładu. W 2010 r. najwięcej e-odpadów w przeliczeniu na osobę wyrzucono w Niemczech, natomiast najwięcej wyprodukowały takie kraje, jak Norwegia i Liechtenstein. Wielka Brytania jest siódmym co do wielkości producentem e-odpadów – rocznie wytwarza ich ponad milion ton. Niestety, dane dotyczące eksportu nie są publicznie dostępne. Mimo tak dużej ilości odpadów istnieją sposoby na zmniejszenie ilości odpadów w gospodarstwach domowych.
Bank Światowy szacuje, że każdego roku do oceanu trafia od ośmiu do dwunastu milionów ton plastiku, który w większości pochodzi ze źródeł lądowych. Taka ilość odpadów wynika z niewłaściwej gospodarki odpadami. Sytuację tę pogłębia fakt, że wiele krajów rozwiniętych nie jest w stanie sobie z nim poradzić. Aby zwalczyć ten problem, rządy starają się opracować bardziej efektywne programy recyklingu. Mimo to importerzy odpadów nie zrobili wystarczająco dużo, aby zapobiec ich importowi.
Eksport odpadów a Chiny
Chiny mają duży udział w światowym rynku e-odpadów. Odpowiadają za około jedną trzecią światowych e-odpadów, a ich poziom recyklingu stale rośnie. Według Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP) co roku powstaje ponad 40 milionów ton e-odpadów. Wiele z nich jest importowanych z USA, a większość jest eksportowana do Chin. W rzeczywistości zdecydowana większość północnoamerykańskich e-odpadów jest eksportowana do Chin, a kraje, do których trafiają te odpady, są najbardziej poszkodowane. Ponadto z uszkodzonymi płytkami drukowanymi i komponentami często postępuje się w sposób niebezpieczny i zagrażający zdrowiu.
Segregacja 